|
Předstajenje
kulturneho towarstwa Ćisk
Ćisk
(němsce
Zeißig) je wot lěta 1996 zagmejnowany do bjezwokrjesneho města
Wojerecy. Byrnjež nimamy wjace wšědnje žiwu serbsku rěč w našej
wsy, prócuja so wjesnjenjo tola, ju dźěćom a młodźinje
jako dźěl našeje regionalneje swojoraznosće zbližić. We
wulkej měrje přinošuje tež naš kulturny zwjazk k tomu. Tak přeprošujemy
měsačnje na „Serbsku bjesadu“. To rěka, zo móže kóždy, kiž
je w dźěćatstwje snadź ze staršimi abo dźědom abo
wowku serbsce rěčał, nětko pak žanu přiležnosć
wjace k tomu nima, na zhromadnu serbsku bjesadu přińć. A
tutomu přeprošenju wjesnjenjo rady sćěhuja!
Tež
w našej pěstowarni zeznaja so dźěći ze serbskimi bajkami a
nałožkami. Woni předstaja dźiwadłowe sceny, kiž je naš
wjesny chronist Jan Kasper za nich spisał, kaž na přikład „Křćeńca
lutkow“ abo „Hdyž Jank a Hanka kwas swjećitaj“. Při tym so wězo
serbsce a němsce rěči.
Mamy
w našim kulturnym
towarstwje dwě skupinje, kotrejž wusko hromadźe
dźěłatej; stej to nałožkowa skupina a skupina kreatiwne
tworjenje přaza. Wonej slědźitej na přikład za starymi
wušiwanskimi mustrami, zhotowja na zakładźe tutych nowe wušiwanki za
kapički, zhotowja debjenki za našu njewjesćinsku drastu kaž tež za
rejowansku drastu, zhotowjeja pak tež moderne ručne a hornčerske dźěła.
Tež
naše młodźinske towarstwo haji kóždolětnje tradicije
mejestajenja, mejemjetanja a chodojtypalenja, přičimž su mejske reje
kóždolětny wjeršk w žiwjenju našeje wsy.
Wulki
projekt mamy w našej wsy namysleny a dźěl z njeho je hižo přesadźeny.
Chcemy mjenujcy stary wopušćeny štyristronski statok – Ćiskowski
dwór, kaž jón mjenujemy – na wjesne srjedźišćo přetwarić.
Statok ma so tak zachować, kaž je Kokurjasec swójba něhdy w nim
bydliła. Wužiwać chcemy dwór wězo za wšelake zarjadowanja,
kotrež so tam nětko hižo hdys a hdys wotměwaja. Tež to je jedna přičina,
zo našu wjes raz wopytaće!
|
